قافیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فِ یَ یا یِ) [ ع. قافیة ]<BR>۱- (اِفا.) از پی رونده.<BR>۲- (اِ.) حرف یا کلمة آخر بیت در شعر. ؛ ~را باختن کنایه از: مغلوب شدن، فرصت را از دست دادن. ؛ ~به کسی تنگ شدن کنایه از: به زحمت و دردسر افتادن.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فِ یَ یا یِ) [ ع. قافیة ]<BR>۱- (اِفا.) از پی رونده.<BR>۲- (اِ.) حرف یا کلمة آخر بیت در شعر. ؛ ~را باختن کنایه از: مغلوب شدن، فرصت را از دست دادن. ؛ ~به کسی تنگ شدن کنایه از: به زحمت و دردسر افتادن.<br>