قاف و لام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاف و لام . [ ف ُ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) کنایه از «قل ». اشاره است به آیه ٔ: اذا قضی امراً فانما یقول له کن فیکون . (قرآن ١١٧/٢ و ٤٧/٣) : آن با و نا شکن که به تعریف او گرفت هم قاف و لام رونق و هم کاف و نون بها. خاقانی .