قاعون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاعون . (اِخ ) نام کوهی است بلند در اندلس نزدیک دانیه که ازمسافت دو روز راه پیدا است . ابوحفص عروضی زکرمی در اشعاری که درباره ٔ زکرم سروده است گوید : ما راجب ٌ مثلی لِوَکس عدله لو کان یَعدل وزنه قاعوناً. (معجم البلدان ) (الحلل السندسیة ص ١١٠).