قاطنة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاطنة. [ طِ ن َ ] (ع ص ) تأنیث قاطن . ◄ ج ِ قاطن . (منتهی الارب ).
قاطنة. [ ن َ ] (اِخ ) شهری در جلیل که عیسی نخستین معجزه ٔ خویش مبنی بر تبدیل آب به شراب را در آنجا انجام داده : چون آب را شراب کرد در قاطنه ٔ جلیل، و در سیم روز شد عروسی در قاطنه ٔ جلیل . (دیاتسارون، ص ٤٦).