قاطرگوترن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاطرگوترن . [ طِ گ ُ ت ُ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان سراجو بخش مرکزی شهرستان مراغه . در ٢٦٥٠٠گزی خاور مراغه و ١٥٠٠هزارگزی راه ارابه رو مراغه به قره آغاج و سراسکند واقع و کوهستانی ومعتدل است . ٧٤٧ تن سکنه دارد. آب آن از رودخانه ٔ لیلان و چشمه و محصول آن غلات، توتون، نخود، چغندر و شغل اهالی زراعت و صنایع دستی آنان جاجیم بافی است . راه مالرو دارد. در دو محل به فاصله ٔ ١ کیلومتر به نام قاطر گوتران بالا و پائین مشهور است . قاطر گوتران بالا ٣٧٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).