قاضی هروی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاضی هروی . [ ی ِ هَِ رَ ] (اِخ ) محمدبن احمد عبادی، مکنی به ابوعاصم . از مشاهیر علما و فقهای شافعی است که به سال ٣٧٥ هَ . ق . در هرات متولد شد. وی ابتدا در هرات وبعد در نیشابور از دانشمندان بزرگ آن روزگار دانش آموخت و پس از سیاحت بسیار و تکمیل دانش و تربیت شاگردان فراوان به سال ٤٥٨ هَ . ق . درگذشت . تألیفاتی دارد. از آن جمله است : ١- ادب القضاة. ٢- الهادی . ٣- المبسوط. ٤- طبقات الفقهاء. (از قاموس الاعلام ترکی ).
قاضی هروی . [ ی ِ هَِ رَ ] (اِخ ) محمد برهان الدین . یکی ازکسانی است که به منصب صدارت سلطان حسین میرزا نائل گشته است . (حبیب السیر چ قدیم جزء ٣ از ج ٣ ص ٢٤٠).