قاضی قصیمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاضی قصیمی . [ ق َ ] (اِخ ) عبدالعزیزبن محمدبن عبداﷲ تمیمی . از مردم عنیزه در قصیم نجد است که به سال ١٢٦٩هَ . ق . / ١٨٥٣ م . تولد یافت . وی مانند پدر به سرودن شعر عامی شهرت یافت و در حادثه ٔ «ملیدة» که بین مردم قصیم و محمدبن عبداﷲ (ابن رشید) اتفاق افتاد به سال ١٣٠٨ هَ . ق . / ١٨٩٠ م . کشته شد. رجوع به دیوان النبط ج ٢ صص ١٣٨ - ٢٠٨ و الاعلام زرکلی ج ٤ ص ١٥٣ شود.