قاضی سخاوی

قاضی سخاوی . [ س َ ] (اِخ ) علی بن اسماعیل بن شرف الدین ابراهیم بن حیاره ٔ یمنی مالکی، مکنی به ابوالحسن و ملقب به شرف الدین . ادیب نحوی، شاعر مشهور الاصاله و معروف العداله است . وی از سلفی و نظائر او روایت کند. دیوانی داشته و کتاب نظم الدر فی نقد الشعر از اوست . او در آخر عمر نابینا شد و به سال ٦٣٢ هَ . ق . در ٧٨سالگی در قاهره وفات یافت . (کشف الظنون ) (روضات ص ٤٩٣) (ریحانة الادب ج ٢ ص ١٧٢).