قاضی زین الدین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاضی زین الدین . [ زَ نُدْ دی ] (اِخ ) علی . قدوه ٔ اشراف علماء عرب و جامع اصناف فضل و ادب است . او به کمال امانت و دیانت موصوف و به غایت تقوی و پرهیزکاری معروف است . وی به سال ٩٢٨ هَ . ق . به هرات سفر کرد و منظور نظر نواب درمشخان گردید و منصب شیخ الاسلامی و قاضی قضاتی یافت و پایه ٔ قدر منزلتش از امثال و اقران درگذشت . وی پس از دو سال که به لوازم آن شغل پرداخت به سوی وطن عزیمت نمود. (حبیب السیر چ خیام ج ٤ ص ٦١٠).