قاضی دیار بکری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاضی دیار بکری . [ ب َ ] (اِخ ) حسین بن محمدبن حسن مالکی قاضی مکه است . تألیفاتی دارد. او راست : ١- الخمیس فی احوال النفس النفیس فی السیرة النبویة. این کتاب در قاهره چاپ شده و به تاریخ خمیسی معروف است . یک مقدمه و سه رکن و یک خاتمه دارد. یک مقدمه ٔ آن در خلقت نور حضرت رسالت و رکن اول آن از ولادت تا بعثت و رکن دوم از بعثت تا هجرت و رکن سوم از هجرت تا وفات آن حضرت و خاتمه ٔ آن در خلفای اربعه و بنی امیه و بنی عباس و سلاطین دیگر تا جلوس سلطان مراد ثالث ٩٨٢ - ١٠٠٣ هَ . ق . میباشد. ٢- مساحت کعبه و مسجدالحرام . یک نسخه ٔ خطی از این کتاب با چند رساله ٔ خطی دیگر از مؤلف مذکور در ی» مجموعه در کتابخانه ٔ مصریه موجود است . وی در حدود سال ٩٦٠ یا ٩٦٦ یا ٩٨٢ هَ. ق . در مکه وفات یافت . (کشف الظنون ) (هدیة الاحباب )(معجم المطبوعات ستون ٨٩٧) (ریحانة الادب ج ٢ ص ٣٤).