قاضی حاجات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاضی حاجات . [ ی ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) قاضی الحاجات . آنچه حاجت ها برآورد : ای زر تو خدا نه ای ولیکن بخدا ستار عیوب و قاضی حاجاتی . ◄ (اِخ ) قاضی الحاجات . یکی از نامهای خدا : حافظ آب رخ خود بر در هر سفله مریز حاجت آن به که بر قاضی حاجات بریم . حافظ رجوع به قاضی الحاجات شود.