قاضی بخاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاضی بخاری . [ ب ُ ] (اِخ ) علی، مکنی به ابوطالب . وی قاضی القضاة بغداد و دانشمندی صاحب نفوذ و قدرت بود. او به سال ٥٩٣ هَ . ق . وفات یافت . جسد وی به کاظمیه نقل شد و در مقبره ٔ مخصوصی که تا چند قرن هم باقی و به نام وی معروف بود مدفون گردید. (تاریخ کاظمین عباس فیض ص ٢٦٩).