قاضی الحرمین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاضی الحرمین . [ ضِل ْ ح َ رَ م َ ] (اِخ ) احمدبن محمدبن عبداﷲ، مکنی به ابوالحسین و معروف به قاضی الحرمین . از اکابر فقهای حنفی قرن چهارم هجری است که در عصر خود شیخ الفقهاء بوده است . وی به سال ٣٥١ هَ . ق . در نیشابور وفات یافت . (فوائد البهیة ص ٣٦) (ریحانة الادب ج ٣ ص ٢٦٥).