قاضی اشرف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاضی اشرف . [ اَ رَ ] (اِخ ) احمدبن عبدالرحیم بن علی بن حسین، ملقب به بهاءالدین و مکنی به ابوالعباس . پسر قاضی فاضل معروف است . وی از افاضل عصر خود بوده و به استماع حدیث و جمع کتب رغبتی مفرط داشته و نزد اکابر وقت احترامی تمام داشته است . وی شب دوشنبه ٔ هفتم جمادی الاخره سال ٦٤٣ هَ . ق . در ٧٠سالگی در قاهره وفات یافت و نزد پدر مدفون گردید. (ابن خلکان ج ١ ص ٣٠٨ و ج ٢ ص ٥٩٤) (روضات الجنات ص ٤٣٧) (ریحانة الادب ج ٣ ص ٣٧٣).
قاضی اشرف . [ اَ رَ ] (اِخ ) علی بن حسین یا حسن بن احمد، مشهور به قاضی اشرف پدر قاضی فاضل معروف و از مردم عسقلان است . وی گاهی هم به طور نیابت قضاوت می نموده . او در شب یکشنبه یازدهم ربیع الاول سال ٥٤٦ هَ . ق . در قاهره وفات یافت . (ابن خلکان ج ١ ص ٣٠٨ و ج ٢ ص ٤٩٣) (روضات ص ٤٢٨) (ریحانة الادب ج ٣ ص ٢٧٣).