قاضی ارغیانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاضی ارغیانی . [ اَ ] (اِخ ) سهل بن احمدبن علی ارغیانی، مکنی به ابوالفتح . فقیهی است شافعی و عالمی است زاهد جلیل القدر. وی مدتی قاضی ناحیه ٔ ارغیان بود و عاقبت به ارشاد شیخ عارف حسن سمنانی که پیر وقت خویش بوده مناظره و مباحثه را ترک گفته و خود را از امر قضاء معزول ساخته و انزوا اختیار کرد و از مال خود سرای محقری برای صوفیه بنا نمود و خود در آنجا به تصنیف و عبادت پرداخت . او در اول محرم سال ٤٩٩ هَ . ق . وفات یافت . ارغیان یکی از نواحی نیشابور است مشتمل بر هفتادویک قریه . (ابن خلکان ج ١ ص ٢٣٦) (نامه ٔ دانشوران ج ٢ ص ٢٢٤ و ریحانة الادب ج ١ ص ٦٠). و رجوع به ابوالفتح سهل بن احمد شود.