قاضی ابوالفضل

قاضی ابوالفضل . [ اَبُل ْ ف َ ] (اِخ ) محمدبن احمدبن عیسی بغدادی . وی نزدشیخ ابوحامد فقه آموخت و از گروه بسیاری حدیث شنید و در مصر مسکن گزید و هم در آنجا به افاده و تدریس واملاء حدیث پرداخت و در شعبان سال ٤٤١ هَ . ق . وفات کرد. (حسن المحاضرة فی اخبار مصر و القاهرة ص ١٨٣).

قاضی ابوالفضل . [ اَ بُل ْ ف َ ] (اِخ ) هبة اﷲبن محمدبن هبة اﷲ. فقیهی است عابد و زاهد که پس از وفات پدر به قضاء حلب و نواحی منصوب و به سال ٥٦٢ هَ . ق . درگذشت .(معجم الادباء ج ١٦ ص ٣٠ و ٥) (ریحانة الادب ج ٦ ص ٨٢).