قاصرین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاصرین . [ ص ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ قاصر، در حالت نصبی و جری .
قاصرین . [ ص ِ ] (اِخ ) شهری بوده است در ساحل فرات نزدیک بالس که در فتوح از آن نام برده میشود. (معجم البلدان ج ٧ ص ١٣ و ج ١ ص ٤٦). رجوع به قاصرون شود.