قاسمی سمرقندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاسمی سمرقندی . [ س ِ ی ِ س َ م َ ق َ ] (اِخ ) حسن بن احمدبن محمدبن قاسم بن جعفر، مکنی به ابومحمد. در حدیث، امام عصر خود بود. در نیشابور سکنی کرد وتألیفاتی دارد. او راست : ١- بحر الاساتید فی صحاح المسانید. این کتاب هشتصد جزء و مشتمل بر یکصدهزار حدیث است . ذهبی گوید: در جهان اسلام مانند ندارد. رجوع به الرسالة المستظرفة ١٢٥ و سیر النبلاء خطی ١٥ و تبیان خطی بعنوان قاسمی و الاعلام زرکلی ٢ ج ٢ ص ١٩٤ شود.