قاسم کاهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاسم کاهی . [ س ِ م ِ ] (اِخ ) مولانا ابوالقاسم نجم الدین کابلی . از شاگردان عبدالرحمان جامی است . پدرش از ملازمان اردوی امیر تیمور بود. وی در کابل به دنیا آمد. در ملازمت میرزا کامران برادر همایونشاه به حج رفت . بعد از بازگشت به هرات و مرگ میرزا کامران به سال ٩٦٤ هَ . ق . به هندوستان رفت و در زمان اکبر شاه مدتی در بنارس و بعد در آگره اقامت گزید. و به سال ٩٨٨ هَ . ق . در ١١٠ سالگی درگذشت . او راست : بزن بر سینه ٔ من خنجری چند زرحمت بر دلم بگشا دری چند وفا ناید دلا از تنگ چشمان مسلمانی مجو از کافری چند. (از قاموس الاعلام ترکی ).