فرهنگ لغت

قارت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قارت . [ رِ ] (ع ص ) آنکه هرچه بیابد بگیرد. (منتهی الارب ). ◄ مشک نیکوتر تیزبوی سبک سنگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ خون که در پوست بمیرد. (مهذب الاسماء).

معنی قارت | فرهنگ لغت