قادرانداز

قادرانداز. [ دِ اَ ] (نف مرکب ) تیرانداز و کمانداری را گویند که تیر او خطا نکند. (برهان ) (ناظم الاطباء). و مخفف آن قدرانداز یعنی بی خطاء : کمند قادراندازان ندارد چین گیرائی شود گر جمع صد کاکل پریشانم نمیسازد. ظهوری (فرهنگ نظام از حاشیه ٔ برهان چ معین ).