قاتمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ یا مِ) [ تر. ] (اِ.)<BR>۱- موی دم و یال اسب و استر.<BR>۲- رشته و طنابی که از موی دم و یال اسب و استر بافند؛ بزمو، تاب.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ یا مِ) [ تر. ] (اِ.) ۱- موی دم و یال اسب و استر. ۲- رشته و طنابی که از موی دم و یال اسب و استر بافند؛ بزمو، تاب.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
قاتمه . [ م َ /م ِ ] (ترکی، اِ) رشته ای از موی خشن بافته . طنابی است از موی . بز مو. تاب . ثناء. ثنایه . رجوع به همین کلمه شود. نوعی رسن از پشم خشن تافته باریکتر از طناب .