قابع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قابع. [ ب ِ ] (ع ص ) تاسه زده . (منتهی الارب ). ◄ کسی که از ماندگی نفس وی قطع شود. (ناظم الاطباء).