فیلقوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فیلقوس . [ف َ ل َ ] (اِخ ) نام پادشاه روم است، و بعضی گویند جدمادری اسکندر بوده . و اصل این لغت فیلق اوس است به معنی امیر لشکر، چه فیلق به زبان رومی لشکر و اوس امیررا گویند. و او را فیلاقوس هم گویند. (از برهان ). فیلیپ . با قاف غلط است و صحیح با دو فاء (فیلفوس ) است که معرب فیلیپوس باشد. (یادداشت مؤلف ) : فرستادشان شاه پیش عروس بر آواز اسکندر فیلقوس . فردوسی . به روم اندرون شاه بد فیلقوس یکی بود با رای او شاه روس . فردوسی . ز عمّوریه فیلقوس و سران برفتند و گُردان جنگاوران . فردوسی . رجوع به فیلیپ شود.