فیلق

فیلق . [ ف َ ل َ ] (ع اِ) بلا و سختی . ◄ لشکر. ج، فیالق . (از منتهی الارب ). به لغت رومی لشکر و سپاه باشد. (برهان ). ◄ (ص ) مرد بزرگ جثه . (منتهی الارب ).

فیلق . [ ل َ ] (معرب، اِ) پیله . (فرهنگ فارسی معین ). پیله . دودالقز. بادامه . (از یادداشت مؤلف ).