فیلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فیلة. [ ی َ ل َ ] (ع اِ) ج ِ فیل . (منتهی الارب ).
فیلة. [ ف َ ل َ ] (ع مص ) خطا کردن . ◄ ضعیف و سست گردیدن . ◄ خطا کردن رای کسی در بازی فیال . ◄ سست رای شدن مرد. (منتهی الارب ). رجوع به فیلولة شود.
فیلة. [ ل َ ] (ع اِ) مؤنث فیل . (منتهی الارب ).