فیضان

فیضان . [ ف َ ی َ ] (ع مص ) بسیار شدن آب، چندانکه روان گردد. (منتهی الارب ). لبریز شدن . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ لبالب رفتن رود. ◄ آشکار کردن راز را. (منتهی الارب ). ◄ (اِمص ) ریزش آب . ◄ ریزش . فیض . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به فیض شود.