فیج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فیج . [ ف َ ] (معرب، اِ) پیک . (منتهی الارب ). معرب پیک فارسی است . قاصد. (از فرهنگ فارسی معین ).ج، فیوج . (از اقرب الموارد). ◄ گروه مردم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به فوج شود.
فیج . [ ف َ ] (ع اِ) گو پست . (منتهی الارب ). ◄ نزدیک تَک زمین . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).