فیاح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فیاح . (ع اِمص ) غارت . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
فیاح . [ ف َی ْ یا ] (ع ص ) بحر فیاح ؛ دریای فراخ . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ رجل فیاح ؛ مرد فیاض به عطا. (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فیاح . (ع اِمص ) غارت . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
فیاح . [ ف َی ْ یا ] (ع ص ) بحر فیاح ؛ دریای فراخ . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ رجل فیاح ؛ مرد فیاض به عطا. (اقرب الموارد).