فکه

فکه . [ ف َک ْ ک َ ] (اِخ ) نام یکی از پاسگاههای مرزی ایران و عراق، واقع در بخش موسیان شهرستان دشت میشان است که سکنه ٔ آن مرزداران و کارکنان گمرک اند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).

فکه . [ ف َ ک َه ْ] (ع مص ) خوش طبع و خوش منش گردیدن . ◄ بشگفت آمدن از چیزی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

فکه . [ ف َ ک َه ْ ] (ع ص ) میوه خوار. ◄ مرد خوش طبع بسیارخنده . ◄ خنده زنان سخنگوی با یاران . ◄ فیرنده و نازنده . ◄ مرد غیبت دوست مردم . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).