فکنده کفن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فکنده کفن . [ ف َ / ف ِ ک َ دَ / دِ ک َ ف َ ] (ص مرکب ) آنکه بر خود کفن افکنده است . کفن پوش . ◄ آنکه کفن از خود افکنده باشد. بی کفن : از هول صور فکر من اندر قیامت اند گرچه چو اهل صور فکنده کفن نیند. خاقانی .