فکل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فُ کُ) [ فر. ] (اِمر.)<BR>۱- یقة عاریه که با دکمه به پیراهن وصل میشود.<BR>۲- کراوات.<BR>۳- موی آراسته و مرتب شدة جلو سر.<BR>۴- پاپیون.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فُ کُ) [ فر. ] (اِمر.) ۱- یقه عاریه که با دکمه به پیراهن وصل میشود. ۲- کراوات. ۳- موی آراسته و مرتب شده جلو سر. ۴- پاپیون.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فکل . [ ف ُ ک ُ ] (فرانسوی، اِ) یقه ٔ پیراهن که بوسیله ٔ دکمه های پیراهن دوخته میشود. (فرهنگ فارسی معین ) : اولاً عرض فکلها اینقدر وسعت نداشت ثانیاً فکر جوانان این قدر لاغر نبود. بهار. ◄ کراوات . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ در تداول عوام، نیز به پاپیون اطلاق میشود.