فوگان

(فُ) (اِ.) نک فقاع.<br>

(فُ) (اِ.) نک فقاع.

فوگان . (اِ) فقاع معرب آن است . (فرهنگ فارسی معین ). فقاع . (اسدی ). چیزی است مست کننده که از آرد جو و غیر آن سازند، و بوزه همانست . (از برهان ). - سر گشادن فوگان ؛ پراگندن قطرات با فشار به اطراف همچون پراگندن قطرات فقاع . (فرهنگ فارسی معین ) : می بارد از دهانْت خدو ایدون گوئی که سر گشادند فوگان را. لبیبی .

نام مردانه