فونتیک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فُ نِ) [ فر. ] (ص.) علمی که به مطالعة اصوات، ترکیب آنها و تلفظهای یک زبان میپردازد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(فُ نِ) [ فر. ] (ص.) علمی که به مطالعه اصوات، ترکیب آنها و تلفظهای یک زبان میپردازد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فونتیک . [ ف ُ ن ِ ] (فرانسوی، ص ) آنچه بیان صوت و آوا کند. ◄ (اِ) مطالعه ٔ اصوات و تلفظهای یک زبان . (فرهنگ فارسی معین ). صوت شناسی . آواشناسی . ◄ هنرهای فونتیک ؛ هنرهایی که به قوه ٔ سامعه ارتباط دارند ازقبیل شعر، نثر ادبی، موسیقی . (فرهنگ فارسی معین ).