فومن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فومن . [ م َ ] (اِخ ) شهر کوچک فومن مرکز شهرستان فومنات در ٢٧ هزارگزی جنوب باختری رشت واقع و شامل شش قریه ٔ به هم پیوسته است به نامهای بازار، شهربیجار، جهودبیجار، شویل کنار، نقارچیان، خندق بیجار. جمعیت شهر در حدود هشت هزار تن است و دارای ٣٠٠ باب دکان است . آب آشامیدنی شهر از چاه و روشنایی آن بوسیله ٔ برق تأمین میشود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
فومن . [ م َ] (اِخ ) دهستان حومه ٔ فومن از یکصد آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمع نفوس آن در حدود ٤٨٠٠٠ نفر و قراء مهم آن عبارت است از: لولمان، گشت، کلاشم، خشک نودهان، خسمخ، رودپیش، چکوسر، گشت رودخان، کلده، گیگاسر، چیران، قلعه رودخان . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).