فوریت

(فُ یَ) [ ع. ] (اِمص.) وضع یا حالتی که نیازمند اقدام سریع و فوری باشد. ؛ ~پزشکی رویدادی ناگهانی و نامنتظر که نیاز به اقدام فوری داشته باشد.<br>

(فُ یَ) [ ع. ] (اِمص.) وضع یا حالتی که نیازمند اقدام سریع و فوری باشد. ؛ ~پزشکی رویدادی ناگهانی و نامنتظر که نیاز به اقدام فوری داشته باشد.

فوریت . [ ف َ / فُو ری ی َ ] (از ع، مص جعلی، اِمص ) فوری بودن . آنکه چیزی بدون مهلت باشد. ◄ در اصطلاح پارلمانی آن است که دولت یا یکی از وزرا لایحه ای را پیشنهاد کند و بررسی و تصویب سریع آن را خواستار شود: به قید دو یا سه فوریت .