فوجدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فوجدار. [ ف َ / فُو ] (نف مرکب، اِ مرکب ) فوج دارنده . فرمانده و رئیس فوج . (فرهنگ فارسی معین ) : که بیرون کند صدر را زین دیار که از لشکر جهل شدفوجدار. ملا طغرا. ◄ حاکم بیرون شهر. مقابل کوتوال که درون شهر است . ◄ فیلبان . پیلبان . (فرهنگ فارسی معین ).