فوتینا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فوتینا. [ ت ِ ] (صوت ) در تداول اطفال، آوازی که علامت تحقیر مخاطب است آنگاه که خواسته اذیتی کند و دست نیافته، یا دروغی گفته و مشتش باز شده . (یادداشت مؤلف ). یا آنگاه به کار برند که کسی چیزی خواهد و به او ندهند، و معنی آن این است : نمیدهم . دماغ سوخته میخریم .