فواکه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فواکه . [ ف َ ک ِه ْ ] (ع اِ) اجناس میوه ها. ج ِ فاکهة. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ترجمان علامه ٔ جرجانی ترتیب عادل بن علی ) : دو ساعد او چون دو درخت است مبارک انگشت بر او شاخ و بر او جود فواکه . منوچهری . از فواکه و مشموم و حلاوتها تمتع یافتن . (گلستان ).