فهری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فهری . [ ف ِ ] (اِخ ) عبدالملک بن قطن . امیر اندلس و از پیشوایان شجاعان است که در سال ١١٤ هَ . ق .پس از قتل عبدالرحمان الغافقی والی اندلس شد. و ابن الحبحاب امیر افریقا او را عزل کرد. وی در سال ١٢٣ هَ . ق . / ٧٤١ م . در عقبه درگذشت . (از اعلام زرکلی ).
فهری . [ ف ِ ] (ص نسبی ) منسوب به فهربن مالک بن نضربن کنانه . (سمعانی ). رجوع به فهربن مالک شود.