فنن

فنن . [ ف َ ن َ ] (ع اِ) شاخ . ج، افنان . جج، افانین . (منتهی الارب ). شاخه ٔ درخت . ج، افنان . جج، افانین . (فرهنگ فارسی معین ). غصن . شاخه . شاخ . (یادداشت مؤلف ) : طاوس ملائک به نوا مدح تو خواند اندر فنن سدره چو قمری و چو دراج . سوزنی .