فندق شکن

فندق شکن . [ ف َ دُ ش ِ ک َ ] (نف مرکب، اِ مرکب ) آلتی که بدان پوست فندق شکسته و مغز بیرون آورند. (یادداشت مؤلف ). ◄ آنکه بوسه بر زیبایان زند. نعت فاعلی مرخم از فندق شکستن به معنی بوسه زدن : ما به بوسه بر لب ساقی شده فندق شکن او فغان زآن پسته ٔ شکّرفشان انگیخته . خاقانی . ◄ نیز به معنی خود بوسه است : من کیم کز شکر و پسته ٔ تو بوس فندق شکنت نارم جست . خاقانی .