فنجیون

فنجیون . [ ف َ ] (معرب، اِ) معرب لاتینی پنژیون . گیاهی است از تیره ٔ بیگزاسه از رده ٔ دولپه ای های جداگلبرگ . برگهایش منفرد و گلهایش دوپایه و میوه اش سته است . منشاءاین گیاه از جاوه و تمام اعضای آن سمی است . از دانه هایش عصاره هایی به دست می آورند که به عنوان مسهل به کار میرود. فنجریون . فلنجیون . (فرهنگ فارسی معین ).