فنار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فنار. [ ف َ ] (اِ) ترکی و مأخوذ از فار فرانسوی . چراغی که از اطراف محفوظ باشد. چراغ بادی . (از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به فار شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فنار. [ ف َ ] (اِ) ترکی و مأخوذ از فار فرانسوی . چراغی که از اطراف محفوظ باشد. چراغ بادی . (از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به فار شود.