فلکه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ لَ کِ) [ ع. فلکة ] (اِ.)<BR>۱- قطعه زمین گِرد.<BR>۲- میدان.<BR>۳- ابزاری برای تنبیه. نک فلک.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ لَ کِ) [ ع. فلکة ] (اِ.)<BR>۱- قطعه زمین گِرد.<BR>۲- میدان.<BR>۳- ابزاری برای تنبیه. نک فلک.<br>