فلک زده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. زَ دِ) [ ع - فا. ] (ص مف.)<BR>۱- بدبخت.<BR>۲- فقیر، تهیدست.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. زَ دِ) [ ع - فا. ] (ص مف.) ۱- بدبخت. ۲- فقیر، تهیدست.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فلک زده . [ ف َ ل َ زَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) مفلس و تهی دست . (آنندراج ). سخت بدبخت . بداختر. (یادداشت مؤلف ) : بر زمین هر کجا فلک زده ای است بینوایی به دست فقر اسیر... خاقانی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی