فلنج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فلنج . [ ف َ ل َ / ف َن َ ] (اِ) حلقه ٔ در و قفل در. (یادداشت مؤلف ). این کلمه بصورت «فلج ». «فلخ »، «زفلج » در نسخ فرهنگ اسدی ضبط شده است و صورت صحیح آن معلوم نشد : در به فلنج کرده بودم استوار وز کلیدانه فروهشته مدنگ . علی قرط اندکانی . رجوع به فلج شود.