فلخید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فلخید. [ ف َ ] (اِ) پنبه دانه را گویند. (برهان ). فلخیده . فلخود. رجوع به این لغات شود. ◄ کسی را نیز گویند که پنبه دانه را از پنبه بیرون آورد. (برهان ). ◄ پنبه زن را هم میگویند، یعنی شخصی که پنبه را حلاجی کند. (برهان ). رجوع به فلخیدن، فلخیده، فلخودن، فلخوده و فلخود شود.