فلتة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فلتة. [ ف َ ت َ ] (ع اِ) کار ناگاه و بی اندیشه . (منتهی الارب ): خرج الرجل فلتةً؛ یعنی بغتةً. (از اقرب الموارد). ◄ آخرین شب از هر ماه . ◄ آخرین روز که سپس از وی ماه حرام باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فلتة. [ ف َ ت َ ] (ع اِ) کار ناگاه و بی اندیشه . (منتهی الارب ): خرج الرجل فلتةً؛ یعنی بغتةً. (از اقرب الموارد). ◄ آخرین شب از هر ماه . ◄ آخرین روز که سپس از وی ماه حرام باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).