فقید

(فَ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- گم شده، از دست رفته.<BR>۲- کنایه از: مرده، درگذشته.<br>

(فَ) [ ع. ] (ص.) ۱- گم شده، از دست رفته. ۲- کنایه از: مرده، درگذشته.

فقید. [ ف َ] (ع ص ) گم کرده شده . مات غیر فقید و لاحمید؛ یعنی بمرد و کسی پروای آن نکرد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). در تداول امروز، برای مرده ای که بخواهند از او به احترام یاد کنند به کار برند. (یادداشت مؤلف ). - فقیدالمثل ؛ بی مثل وعدیم النظیر. (غیاث ) (آنندراج ).

شادروان، درگذشته